การเลี้ยงสัตว์มีความเสี่ยงเรื่องโรคติดต่อบ้าง แต่แทบทั้งหมดป้องกันได้ด้วยการดูแลสุขภาพสัตว์และล้างมือ
โรคที่ควรรู้จัก
- พิษสุนัขบ้า ป้องกันได้ด้วยวัคซีน และเป็นเหตุผลที่วัคซีนนี้บังคับในหลายพื้นที่
- พยาธิบางชนิด ติดผ่านการกลืนไข่ที่ปนเปื้อน มีความเสี่ยงกับเด็กเล็กเป็นพิเศษ
- เชื้อราที่ผิวหนัง ติดจากการสัมผัสโดยตรง มักเป็นวงแดงคัน
- เลปโตสไปโรซิส จากปัสสาวะที่ปนเปื้อนในน้ำขัง
- ทอกโซพลาสมา ที่คนกังวลกันในหญิงตั้งครรภ์
- แผลข่วนแมว ทำให้ต่อมน้ำเหลืองโต
เรื่องทอกโซพลาสมาให้ชัด
ความเสี่ยงหลักมาจาก เนื้อดิบหรือสุก ๆ ดิบ ๆ และดินในสวน มากกว่าจากแมวบ้าน
ข้อควรปฏิบัติในหญิงตั้งครรภ์คือ ให้คนอื่นตักกระบะทราย ถ้าต้องทำเองให้ใส่ถุงมือและล้างมือ และตักทุกวันเพราะเชื้อต้องใช้เวลาหลายชั่วโมงกว่าจะติดต่อได้ ไม่จำเป็นต้องยกแมวให้คนอื่น
ป้องกันทั่วไป
- ล้างมือ หลังจับสัตว์ หลังเก็บอึ และก่อนกินอาหาร
- ถ่ายพยาธิและป้องกันปรสิตตามรอบ
- วัคซีนครบตามกำหนด
- เก็บอุจจาระทันทีและไม่ให้เด็กเล่นในทรายที่สัตว์ใช้
- ล้างแผลข่วนหรือแผลกัดทันทีด้วยสบู่และน้ำ
กลุ่มที่ต้องระวังกว่าปกติ
เด็กเล็ก ผู้สูงอายุ หญิงตั้งครรภ์ และผู้ที่มีภูมิคุ้มกันต่ำ ควรระวังเรื่องสุขอนามัยมากขึ้น แต่ ไม่ได้แปลว่าต้องเลิกเลี้ยงสัตว์
ถ้าถูกกัดหรือข่วน
ล้างแผลด้วยสบู่และน้ำสะอาดนานหลายนาที แล้วพบแพทย์ โดยเฉพาะแผลลึก แผลที่มือ หรือแผลจากสัตว์ที่ไม่ทราบประวัติวัคซีน
การเลี้ยงสัตว์มีประโยชน์ต่อสุขภาพจิตและร่างกายที่มีงานวิจัยรองรับ ความเสี่ยงเหล่านี้จัดการได้โดยไม่ต้องเลิกเลี้ยง
