อุบัติเหตุ การเจ็บป่วยกะทันหัน หรือการต้องเดินทางฉุกเฉิน เกิดขึ้นได้กับทุกคน สัตว์ที่บ้านจะเป็นยังไงถ้าเราติดต่อไม่ได้

ตกลงกับใครสักคนไว้

หาคนอย่างน้อยหนึ่งคนที่ยินดีรับดูแลชั่วคราว และ คุยกันจริง ๆ ให้เขารู้และตกลง ไม่ใช่แค่คิดในใจว่าคนนี้น่าจะช่วยได้

ให้เขารู้ว่าสัตว์อยู่ที่ไหน เข้าบ้านยังไง และมีอะไรที่ต้องรู้บ้าง

เขียนข้อมูลไว้ให้ชัด

ติดไว้ที่ตู้เย็นหรือที่ที่หาเจอง่าย

บัตรเล็ก ๆ ในกระเป๋าสตางค์ที่ระบุว่ามีสัตว์เลี้ยงอยู่ที่บ้านกี่ตัว และเบอร์คนที่ติดต่อได้ ถ้าเราเกิดอุบัติเหตุจะมีคนรู้ว่ามีใครรออยู่ที่บ้าน

ถ้าเราดูแลต่อไม่ได้ถาวร ใครจะรับ ควรคุยกันไว้และเขียนไว้เป็นลายลักษณ์อักษร บางคนเลือกระบุไว้ในเอกสารทางกฎหมายพร้อมกันเงินไว้สำหรับค่าดูแล

ข้อมูลทั้งหมดนี้ไม่ควรอยู่ในหัวของคนเดียว ควรมีอย่างน้อยอีกคนที่รู้ว่ามันอยู่ที่ไหน

ปีละครั้งให้ตรวจว่าเบอร์ยังใช้ได้ คนที่ตกลงไว้ยังยินดี และข้อมูลเรื่องยายังเป็นปัจจุบัน

การเตรียมเรื่องนี้ใช้เวลาไม่ถึงชั่วโมง แต่เป็นสิ่งที่สร้างความต่างมากที่สุดในวันที่เราช่วยเขาไม่ได้