นี่เป็นหัวข้อที่หนักแต่จำเป็น การมีเครื่องมือช่วยคิดไว้ล่วงหน้าทำให้การตัดสินใจในวันนั้นเป็นภาระน้อยลง
สิ่งที่ควรประเมินเป็นประจำ
- ความเจ็บปวด ควบคุมได้ด้วยยาที่ให้อยู่ไหม
- การกิน ยังกินเองได้ไหม กินได้พอไหม
- การดื่มน้ำ ยังดื่มเองได้พอไหม
- ความสะอาด ยังดูแลตัวเองได้ไหม หรือเปื้อนอุจจาระปัสสาวะบ่อย
- ความสุข ยังสนใจสิ่งรอบตัว ยังทักทายเรา ยังมีสิ่งที่ชอบไหม
- การเคลื่อนไหว ลุกเองได้ไหม เดินไปกินน้ำเองได้ไหม
- วันดีกับวันแย่ วันไหนมากกว่ากัน
จดเป็นตัวเลข
ให้คะแนนแต่ละข้อทุกวันหรือทุกสัปดาห์แล้วจดไว้ ความทรงจำของเราลำเอียงไปทางวันที่ดี การมีบันทึกทำให้เห็นแนวโน้มจริง
คุยกับสัตวแพทย์ตั้งแต่เนิ่น ๆ
ไม่ต้องรอจนถึงวันวิกฤต ควรถามว่า
- อาการจะดำเนินไปยังไง
- มีอะไรที่ยังทำได้อีกไหม ทั้งการรักษาและการดูแลประคับประคอง
- สัญญาณอะไรที่บอกว่าถึงเวลาแล้ว
- มีทางเลือกอะไรบ้าง รวมถึงการทำที่บ้าน
เรื่องที่ควรรู้
การดูแลแบบประคับประคองที่เน้นความสบายมากกว่าการรักษาโรค เป็นทางเลือกที่มีอยู่จริงและสัตวแพทย์หลายท่านให้บริการ
กับตัวเราเอง
ความรู้สึกผิดเป็นเรื่องปกติไม่ว่าจะตัดสินใจอย่างไร การตัดสินใจโดยยึดความสบายของสัตว์เป็นหลัก ไม่ใช่ความพร้อมของเรา คือสิ่งที่ทำได้ดีที่สุด
และถ้ามีหลายคนในบ้าน ควรคุยกันล่วงหน้าเพื่อไม่ให้ต้องถกเถียงกันในวันที่ทุกคนอ่อนล้าที่สุด
ไม่มีคำตอบที่ถูกเพียงคำตอบเดียว การคุยกับสัตวแพทย์ที่รู้จักสัตว์ของเรามานานคือแหล่งข้อมูลที่ดีที่สุด