นอกจากความทรงจำ รูปถ่ายมีประโยชน์จริงในสองสถานการณ์ที่ไม่มีใครอยากเจอ คือตอนหายและตอนป่วย
รูปที่ควรมีติดไว้
- เต็มตัวจากด้านข้าง ในที่สว่าง เห็นสัดส่วนชัด
- หน้าตรง เห็นลายบนใบหน้า
- จุดเด่นเฉพาะตัว ลายพิเศษ รอยแผลเป็น สีตา หรือหางที่มีลักษณะเฉพาะ
- ถ่ายใหม่ทุกปี เพราะหน้าตาเปลี่ยนตามวัย
เก็บไว้ในโทรศัพท์ในอัลบั้มที่หาเจอทันที เวลาต้องประกาศตามหาจะได้ไม่ต้องมานั่งไล่หา
รูปสำหรับติดตามอาการ
- ถ่ายก้อนหรือแผลคู่กับเหรียญเพื่อเทียบขนาด
- ถ่ายซ้ำจากมุมเดิมและระยะเดิมทุกครั้ง
- ถ่ายวิดีโออาการที่ไม่เกิดตอนอยู่ที่คลินิก เช่น ไอ เดินกะเผลก ชัก หายใจผิดปกติ หรือพฤติกรรมแปลก ๆ
วิดีโอเหล่านี้คือข้อมูลที่มีค่าที่สุดที่เราให้สัตวแพทย์ได้
เทคนิคถ่ายให้ง่ายขึ้น
- ลงไปให้ระดับเดียวกับตา เปลี่ยนรูปธรรมดาให้ดีขึ้นทันที
- ใช้แสงธรรมชาติ ปิดแฟลช แฟลชทำให้ตาสะท้อนและทำให้สัตว์ตกใจ
- ให้มีคนช่วยเรียกความสนใจ
- ถ่ายรัวแล้วค่อยเลือก
- ใช้ขนมหรือของเล่นดึงความสนใจไปที่กล้อง แล้วให้รางวัลหลังถ่ายเสร็จ
อย่าฝืน
ถ้าสัตว์เริ่มเครียดหรือเดินหนี ให้หยุด การบังคับให้อยู่นิ่งเพื่อถ่ายรูปทำให้เขาเลี่ยงกล้องในครั้งต่อ ๆ ไป
เก็บสำรอง
สำรองรูปไว้บนคลาวด์หรือที่อื่น โทรศัพท์หายแล้วรูปหายทั้งหมดเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นบ่อย
รูปที่ถ่ายไว้ตอนสัตว์ยังแข็งแรง มีค่ามากในวันที่ต้องเทียบว่าอะไรเปลี่ยนไป
