ความขัดแย้งในบ้านที่มีสัตว์หลายตัวส่วนใหญ่มาจากการแย่งทรัพยากร ไม่ใช่จากความไม่ถูกกันโดยธรรมชาติ
กฎจำนวน + 1
ชามอาหาร ชามน้ำ ที่นอน กระบะทราย และที่ลับเล็บ ควรมีมากกว่าจำนวนสัตว์หนึ่งชุด และ กระจายคนละจุด ของที่วางเรียงติดกันนับเป็นจุดเดียว
แยกเวลาอาหาร
จุดที่มีความตึงเครียดสูงที่สุดคือเวลากิน แยกชามให้ห่างหรือแยกห้องไปเลย และเก็บชามทันทีเมื่อกินเสร็จ
ของแทะและขนมที่มีค่าสูงควรให้แยกกันเสมอ
พื้นที่แนวตั้งและที่หลบ
บ้านขนาดเท่าเดิมรองรับสัตว์ได้มากขึ้นถ้ามีชั้นให้ปีนและที่ให้ซ่อน สัตว์ที่มีทางถอยจะไม่รู้สึกว่าต้องสู้
แนะนำตัวใหม่อย่างช้า ๆ
แยกห้อง แลกกลิ่น เจอกันผ่านที่กั้น แล้วค่อยเจอกันจริงโดยมีคนดู ใช้เวลาเป็นสัปดาห์ไม่ใช่เป็นวัน
ถอยกลับหนึ่งขั้นทันทีที่เห็นสัญญาณตึงเครียด
สังเกตความสัมพันธ์
การเล่นจะสลับกันไล่และมีช่วงหยุด ส่วนการข่มจะมีตัวเดียวไล่ตลอด และอีกตัวพยายามหนี
ถ้ามีตัวที่ถูกกันไม่ให้เข้าถึงอาหาร น้ำ หรือกระบะทราย นั่นคือปัญหาที่ต้องแก้ ไม่ใช่เรื่องที่จะเข้าที่เอง
เวลาส่วนตัวกับแต่ละตัว
ให้เวลาเล่นและลูบแยกทีละตัวทุกวัน ช่วยลดการแย่งความสนใจ
ชั่งน้ำหนักแยกกัน
เดือนละครั้ง แยกจดกัน เป็นทางเดียวที่จะรู้ว่ามีตัวไหนกินมากหรือน้อยเกินไป
การเปลี่ยนแปลงของความสัมพันธ์ที่เคยดีมาตลอด มักเกิดจากตัวหนึ่งกำลังเจ็บหรือป่วย ควรให้สัตวแพทย์ตรวจ
