โรคเรื้อรังไม่ได้แพ้ที่การรักษา แต่มักแพ้ที่ความสม่ำเสมอในระยะยาว

ทำให้เป็นกิจวัตร

ผูกการให้ยาเข้ากับสิ่งที่ทำอยู่แล้วทุกวัน เช่นมื้ออาหารหรือก่อนนอน สิ่งที่ต้องนึกเองทุกวันคือสิ่งที่จะลืมในสัปดาห์ที่สาม

ทำตารางที่คนอื่นอ่านออก

เขียนชื่อยา ขนาด เวลา และเงื่อนไข ติดไว้ที่ที่ทุกคนเห็น พร้อมช่องติ๊กรายวัน คนถัดไปจะได้รู้ว่าให้ไปแล้วหรือยัง

แต่ละโรคมีตัวเลขของตัวเอง เช่นน้ำหนัก ปริมาณน้ำที่ดื่ม อัตราการหายใจตอนหลับ หรือระดับน้ำตาล จดสม่ำเสมอแล้วเอาไปให้สัตวแพทย์ดูทุกครั้ง

สั่งยาล่วงหน้าก่อนหมดอย่างน้อยหนึ่งสัปดาห์ และรู้ว่าถ้าหมดกลางดึกหรือวันหยุดจะทำอย่างไร

ถามสัตวแพทย์ให้ชัดว่าอาการแบบไหนต้องกลับมาก่อนนัด และเขียนไว้ในตารางเดียวกัน

โรคเรื้อรังกินพลังของเจ้าของมาก ให้มีคนสำรองที่ทำแทนได้ และอย่ารู้สึกผิดถ้าบางวันทำได้ไม่สมบูรณ์

แผนการรักษาควรถูกทบทวนตามรอบ ไม่ใช่ทำแบบเดิมไปเรื่อย ๆ หลายปี

ถ้าคลินิกมีระบบที่เปิดดูประวัติและผลตรวจย้อนหลังได้เอง ให้ใช้ จะเห็นแนวโน้มชัดกว่าเก็บใบผลไว้เป็นกอง