ปัญหาที่แท้จริงของโรคปริทันต์อยู่ ใต้เหงือก ซึ่งเป็นบริเวณที่มองไม่เห็นและทำความสะอาดไม่ได้ถ้าสัตว์ไม่ได้วางยาสลบ

ทำไมต้องวางยา

ต้องขูดใต้เหงือกซึ่งเจ็บและต้องอยู่นิ่งสนิท
ต้อง เอกซเรย์ช่องปาก เพื่อดูรากฟันและกระดูกรองรับ ปัญหาจำนวนมากมองจากภายนอกไม่เห็นเลย
ต้องตรวจทีละซี่และวัดร่องเหงือก
ต้องมีท่อช่วยหายใจเพื่อกันน้ำและเศษหินปูนเข้าปอด

บริการขูดแบบไม่วางยา

ทำได้เฉพาะการขัดคราบบนผิวฟันที่มองเห็น ซึ่งทำให้ฟันดูขาวขึ้น แต่ ไม่ได้แก้ปัญหาใต้เหงือกซึ่งเป็นสาเหตุของโรคจริง

ผลที่ตามมาคือเจ้าของเข้าใจว่าฟันสะอาดแล้ว จึงเลื่อนการรักษาที่จำเป็นออกไป ระหว่างนั้นฟันที่มีปัญหายังคงติดเชื้อและเจ็บ

โรคปริทันต์ทำให้เจ็บเรื้อรัง และแบคทีเรียจากเหงือกที่อักเสบเข้าสู่กระแสเลือดได้ ซึ่งมีความเชื่อมโยงกับปัญหาหัวใจ ตับ และไต

สัตว์ที่ปากเจ็บมักยังกินอยู่ เจ้าของจึงไม่รู้ว่ามีปัญหา

ตรวจเลือดก่อน ตรวจร่างกาย ให้สารน้ำระหว่างทำ และเฝ้าติดตามสัญญาณชีพตลอด สัตว์สูงวัยยังทำได้ถ้าเตรียมพร้อม

การเลื่อนออกไปเพราะกลัวยาสลบ มักทำให้เมื่อถึงเวลาที่ต้องทำจริง สัตว์แก่กว่าเดิมและมีฟันที่ต้องถอนมากกว่าเดิม

การแปรงฟันสม่ำเสมอที่บ้านคือสิ่งที่ลดความจำเป็นในการขูดหินปูนได้มากที่สุด

ถามคลินิกได้ว่ามีการเอกซเรย์ช่องปากหรือไม่ เพราะเป็นความต่างที่สำคัญระหว่างการขูดหินปูนที่ครบถ้วนกับการทำความสะอาดผิวเผิน