สังกะตังที่แน่นดึงผิวตลอดเวลา สัตว์จึงเจ็บทุกครั้งที่ขยับแม้จะไม่แสดงออก
แกะเองได้เมื่อไหร่
ก้อนเล็กกว่าปลายนิ้ว หลวมพอที่จะสอดนิ้วเข้าไประหว่างก้อนกับผิวได้ และสัตว์ยังยอมให้จับ
วิธี: จับโคนขนไว้ให้แน่นเพื่อไม่ให้ดึงผิว แล้วค่อย ๆ สางจากปลายเข้าหาโคนด้วยหวีซี่ห่าง ทำทีละนิดและหยุดก่อนที่สัตว์จะหงุดหงิด
ห้ามใช้กรรไกร
ผิวหนังของสัตว์ยกขึ้นมาพร้อมก้อนขนโดยที่มองไม่เห็น การใช้กรรไกรตัดก้อนจึงทำให้เกิดแผลเปิดบ่อยมาก และหลายเคสต้องเย็บ
ต้องให้มืออาชีพ
- ก้อนแน่นติดผิวจนสอดนิ้วไม่เข้า
- สังกะตังเป็นแผ่นคลุมหลายบริเวณ
- ใต้ก้อนมีผิวแดง ชื้น หรือมีกลิ่น
- สัตว์เจ็บมากจนไม่ยอมให้แตะ
ช่างจะใช้ปัตตาเลี่ยนเลาะจากใต้ก้อนซึ่งปลอดภัยกว่ามาก
หลังแกะเสร็จ
ผิวใต้ก้อนมักแดงและบางลง ให้ตรวจว่ามีแผลหรือการอักเสบไหม และเลี่ยงการอาบน้ำร้อนช่วงนั้น
ป้องกันครั้งหน้า
แปรงถี่ขึ้นและเน้นสี่จุดที่พันก่อนเสมอ คือใต้รักแร้ ขาหนีบ หลังใบหู และโคนหาง
ถ้าเป็นสังกะตังทั้งตัว การโกนสั้นครั้งเดียวแล้วเริ่มดูแลใหม่ ใจดีกว่าการนั่งแกะทีละก้อนหลายชั่วโมง
