การเปลี่ยนแปลงของปริมาณน้ำที่ดื่มมักเกิดก่อนอาการอื่น ๆ และเป็นข้อมูลที่วัดได้ง่ายที่บ้าน
วัดยังไง
ตวงน้ำที่เติมในแต่ละวัน ลบส่วนที่เหลือตอนสิ้นวัน ทำสักสามวันแล้วหาค่าเฉลี่ย ถ้ามีหลายตัวต้องแยกชามถึงจะวัดได้
โดยคร่าว ๆ หมาดื่มราว 50-60 มิลลิลิตรต่อน้ำหนักตัวหนึ่งกิโลกรัมต่อวัน หมา 10 กิโลจึงดื่มราวครึ่งลิตรถึงหกร้อยมิลลิลิตร
ปริมาณที่เกิน 100 มิลลิลิตรต่อกิโลต่อวันถือว่ามากผิดปกติ และควรได้รับการตรวจ
ดื่มมากผิดปกติ
อาจเกี่ยวกับ เบาหวาน โรคไต โรคต่อมหมวกไต มดลูกอักเสบเป็นหนองในตัวเมียที่ไม่ได้ทำหมัน หรือผลจากยาบางชนิด
มักมาพร้อมกับการฉี่มากขึ้น และบางตัวเริ่มฉี่ในบ้านทั้งที่ฝึกแล้ว
ดื่มน้อยผิดปกติ
อาจเกิดจากคลื่นไส้ ปัญหาช่องปากที่ทำให้เจ็บเวลาดื่ม หรือความเจ็บที่ทำให้เดินไปที่ชามไม่สะดวก
ภาวะขาดน้ำอันตรายกว่าที่คิด ตรวจได้โดยดึงหนังที่ต้นคอแล้วปล่อย ถ้าไม่ยุบกลับทันทีแปลว่าเริ่มขาดน้ำ
จัดชามน้ำให้ดี
- หลายจุดในบ้าน โดยเฉพาะบ้านหลายชั้น
- น้ำสะอาดเปลี่ยนทุกวัน ล้างชามด้วยเพราะเมือกที่ชามทำให้หมาไม่อยากดื่ม
- ชามที่ไม่ลื่นไถลตอนดื่ม
- หมาสูงวัยที่มีปัญหาคอ ให้ยกชามสูงขึ้นเล็กน้อย
การเปลี่ยนแปลงของปริมาณน้ำที่ชัดเจนและต่อเนื่องเกินสองสามวัน ควรให้สัตวแพทย์ตรวจเลือดและปัสสาวะ
