ช่วงอายุราวสามถึงสิบหกสัปดาห์คือช่วงที่สมองของลูกหมาเปิดรับประสบการณ์ใหม่ได้ง่ายที่สุด สิ่งที่ได้เจอในช่วงนี้จะกลายเป็น "เรื่องปกติ" ไปตลอดชีวิต
เป้าหมาย
ไม่ใช่การเจอให้เยอะที่สุด แต่คือ การเจอแล้วรู้สึกดี ประสบการณ์แย่ในช่วงนี้ก็ฝังลึกเท่ากับประสบการณ์ดี
สิ่งที่ควรให้เจอ
- คนหลากหลาย ทั้งเด็ก ผู้สูงอายุ คนใส่หมวก คนใส่แว่น
- พื้นผิวต่าง ๆ กระเบื้อง หญ้า พื้นเหล็ก บันได
- เสียง รถ ฝน เครื่องดูดฝุ่น ประทัด (เปิดจากลำโพงเบา ๆ ก่อน)
- การถูกจับตัว แตะเท้า ดูหู เปิดปาก ตัดเล็บ
- การเข้ากรง การนั่งรถ การไปคลินิก
- สุนัขตัวอื่นที่ฉีดวัคซีนครบและนิสัยดี
เรื่องวัคซีนกับการออกนอกบ้าน
ลูกหมายังฉีดวัคซีนไม่ครบในช่วงนี้ ทางออกคือให้เจอโลกในแบบที่เสี่ยงต่ำ เช่น อุ้มออกไปดูถนน เชิญคนมาที่บ้าน หรือให้เจอสุนัขที่รู้ประวัติวัคซีนแน่นอน
อย่าใช้เหตุผลเรื่องวัคซีนเพื่อขังลูกหมาไว้ในบ้านจนสิบหกสัปดาห์ ปัญหาพฤติกรรมจากการขาดการเข้าสังคมเป็นสาเหตุที่ทำให้สุนัขถูกทิ้งมากกว่าโรคติดเชื้อ
ให้เป็นประสบการณ์ดี
พกขนมไปด้วยเสมอ ให้เขาเลือกเข้าหาเอง อย่าอุ้มไปวางกลางวงหรือบังคับให้ทน ถ้าเขากลัวให้ถอยออกมา แล้วค่อยเข้าใกล้กว่าเดิมในครั้งหน้า
ถ้าลูกหมาแสดงความกลัวรุนแรงต่อคนหรือเสียงตั้งแต่เล็ก ควรปรึกษาผู้เชี่ยวชาญด้านพฤติกรรมตั้งแต่เนิ่น ๆ อย่ารอให้โตแล้วค่อยแก้
