การลงโทษหยุดพฤติกรรมได้จริงในทันที ซึ่งเป็นเหตุผลที่คนยังใช้ แต่สิ่งที่เกิดขึ้นตามมามักมีราคาแพงกว่า
ปัญหาหลัก
หมาเรียนรู้ว่าอะไรทำให้เจ็บ แต่ไม่ได้เรียนว่าควรทำอะไรแทน พฤติกรรมจึงมักย้ายไปโผล่ที่อื่นหรือโผล่ตอนที่เราไม่อยู่
การเชื่อมโยงที่ผิด
หมาอาจเชื่อมความเจ็บเข้ากับสิ่งที่เห็นตอนนั้น ไม่ใช่กับพฤติกรรมของตัวเอง
ตัวอย่างที่พบบ่อยคือ หมาที่ถูกช็อตตอนเห่าใส่หมาตัวอื่น อาจสรุปว่า "หมาตัวอื่นทำให้เจ็บ" ซึ่งเปลี่ยนความตื่นเต้นให้กลายเป็นความกลัวและความก้าวร้าวจริง
การลงโทษการขู่
นี่คือกรณีที่อันตรายที่สุด การขู่คือคำเตือน ถ้าเราลงโทษการเตือน หมาจะเรียนว่าการเตือนทำให้เจ็บ แล้วครั้งหน้าอาจกัดเลยโดยไม่เตือน
หมาที่ "กัดโดยไม่มีสัญญาณ" ส่วนใหญ่เคยมีสัญญาณ แต่ถูกสอนให้เลิกใช้
สิ่งที่งานวิจัยพบ
การศึกษาเปรียบเทียบวิธีฝึกพบว่า สุนัขที่ถูกฝึกด้วยวิธีที่ใช้การลงโทษ มีแนวโน้มแสดงพฤติกรรมที่เกี่ยวกับความเครียดมากกว่า และความสัมพันธ์กับเจ้าของแย่กว่า
ทำอย่างไรแทน
- จัดการสิ่งแวดล้อม ไม่ให้พฤติกรรมที่ไม่ต้องการเกิดขึ้นได้ตั้งแต่ต้น
- สอนพฤติกรรมทดแทน ที่เขาทำแทนได้ เช่น นั่งแทนกระโดด
- ให้รางวัลสิ่งที่ถูก อย่างสม่ำเสมอและทันเวลา
- ถอนความสนใจ เมื่อพฤติกรรมนั้นมีเป้าหมายเพื่อเรียกร้อง
ไม่ใช่การตามใจ
การฝึกด้วยรางวัลมีกติกาและขอบเขตชัดเจน สิ่งที่ต่างคือวิธีบอกกติกา ไม่ใช่การไม่มีกติกา
ถ้าเคยใช้วิธีที่ทำให้หมากลัวมาก่อน ไม่สายที่จะเปลี่ยน หมาส่วนใหญ่ฟื้นความไว้ใจกลับมาได้ถ้ากติกาใหม่คงเส้นคงวา