สถิติการถูกกัดในเด็กส่วนใหญ่ไม่ได้เกิดจากหมาจร แต่เกิดกับหมาของครอบครัวหรือหมาที่คุ้นเคย ในบ้านและตอนที่ผู้ใหญ่อยู่ใกล้ ๆ
สอนเด็ก
- ไม่เข้าใกล้หมาตอนกิน ตอนนอน หรือตอนมีของแทะ
- ไม่กอดคอ ไม่นั่งทับ ไม่ดึงหู ดึงหาง
- ไม่วิ่งเข้าหาหรือวิ่งหนี
- ให้ลูบที่ไหล่หรือหน้าอก ไม่ใช่บนหัว
- ให้หมาเข้ามาหาเอง ไม่ตามไปจับ
- ถ้าหมาเดินหนี ให้ปล่อยไป
การกอดคอเป็นท่าที่หมาส่วนใหญ่ไม่ชอบ แม้จะทนได้ และเป็นท่าที่พบในเหตุการณ์กัดเด็กบ่อยที่สุด
สอนผู้ใหญ่ให้อ่านสัญญาณ
หมาส่งสัญญาณก่อนเสมอ เลียปาก หาว หันหน้าหนี เห็นตาขาวรูปพระจันทร์เสี้ยว ตัวแข็ง แล้วค่อยขู่
เมื่อเห็นสัญญาณเหล่านี้ ให้แยกทันที อย่ารอให้ถึงขั้นขู่
จัดพื้นที่
- ให้หมามีที่ที่เด็กเข้าไม่ได้เลย เช่น กรงหรือห้องที่มีประตูกั้น และสอนเด็กว่าห้ามตามเข้าไป
- ให้เด็กมีพื้นที่ที่หมาเข้าไม่ได้เช่นกัน
กฎที่ไม่มีข้อยกเว้น
ห้ามปล่อยเด็กเล็กอยู่กับหมาตามลำพัง ไม่ว่าหมาจะดีแค่ไหน ไม่ใช่เพราะไม่ไว้ใจหมา แต่เพราะเด็กเล็กยังควบคุมมือและแรงไม่ได้
ถ้าหมาขู่เด็ก
อย่าลงโทษหมา การขู่คือคำเตือนที่มีค่า การลงโทษจะสอนให้ข้ามไปกัดเลย ให้แยกทั้งสองฝ่าย แล้วทบทวนว่าทำไมหมาถึงรู้สึกว่าต้องเตือน
ครอบครัวที่มีทั้งเด็กเล็กและหมา ควรลงทุนเวลาสอนกติกาเหล่านี้ตั้งแต่วันแรก ไม่ใช่รอให้มีเรื่องก่อน
