ภาวะนี้คือข้อสะโพกที่ไม่กระชับกัน ทำให้เกิดการเสียดสีผิดปกติและนำไปสู่ข้อเสื่อมในระยะยาว มีทั้งปัจจัยทางพันธุกรรมและปัจจัยการเลี้ยงดู
กลุ่มเสี่ยง
พันธุ์ใหญ่และพันธุ์ยักษ์ เช่น เยอรมันเชพเพิร์ด ลาบราดอร์ โกลเด้นรีทรีฟเวอร์ ร็อตไวเลอร์ แต่พันธุ์เล็กก็เป็นได้
อาการ
- ลุกยาก โดยเฉพาะหลังนอนนาน
- วิ่งแบบกระโดดสองขาหลังพร้อมกัน คล้ายกระต่าย
- ไม่อยากขึ้นบันไดหรือกระโดดขึ้นรถ
- กล้ามเนื้อขาหลังลีบลงเมื่อเทียบกับขาหน้า
- เดินแกว่งสะโพก
อาการอาจเริ่มตั้งแต่อายุไม่กี่เดือน หรือมาแสดงตอนโตเป็นข้อเสื่อม
ลดความเสี่ยงตั้งแต่ลูกสุนัข
- อย่าให้อ้วน น้ำหนักเกินในช่วงเจริญเติบโตเป็นปัจจัยเสี่ยงที่ควบคุมได้มากที่สุด
- ใช้อาหารสูตรลูกสุนัขพันธุ์ใหญ่ ซึ่งคุมแคลเซียมและอัตราการเติบโต
- อย่าเสริมแคลเซียมเอง การเสริมโดยไม่จำเป็นเพิ่มความเสี่ยงต่อปัญหากระดูก
- หลีกเลี่ยงการกระโดดสูง วิ่งไกล และขึ้นลงบันไดมากในช่วงลูกสุนัข
- พื้นที่ไม่ลื่น พื้นกระเบื้องเปล่าทำให้ขาถ่างและเป็นภาระต่อข้อ
การจัดการ
คุมน้ำหนัก ออกกำลังสม่ำเสมอแบบแรงกระแทกต่ำ เช่น เดินและว่ายน้ำ กายภาพบำบัด และยาควบคุมความปวดตามที่สัตวแพทย์กำหนด ในบางเคสมีทางเลือกผ่าตัด
ถ้าจะรับลูกสุนัขพันธุ์เสี่ยง ควรถามผู้เพาะเลี้ยงถึงผลตรวจสะโพกของพ่อแม่พันธุ์