เครื่องมือที่ถูกกับชนิดขนสำคัญกว่าความขยัน หวีผิดแบบทำได้แค่ผิวเผินหรือทำให้ผิวระคายเคือง
ขนสองชั้น
เช่น ไซบีเรียนฮัสกี้ คอร์กี้ ปอมเมอเรเนียน มีขนชั้นในหนาแน่นที่ผลัดเป็นรอบ
- หวีซี่ห่างสางชั้นนอกก่อน แล้วใช้หวีสางขนชั้นในตามแนวขน
- ช่วงผลัดขนต้องหวีทุกวัน ไม่งั้นขนตายจะค้างจนเป็นก้อนติดผิว
- ไม่ควรโกนขนสองชั้น เพราะขนทำหน้าที่กันทั้งความร้อนและแดด และอาจขึ้นกลับมาไม่เหมือนเดิม
ขนยาวเส้นเดียว
เช่น ยอร์กเชียร์เทอร์เรียร์ มอลทีส ขนพันกันง่ายมาก ต้องหวีทุกวันและตัดขนตามรอบ
ขนสั้นเรียบ
เช่น บีเกิ้ล ปั๊ก ลาบราดอร์ ใช้แปรงยางหรือถุงมือหวีสัปดาห์ละสองถึงสามครั้ง แม้ขนสั้นก็ร่วงเยอะได้
ขนหยิก
เช่น พุดเดิ้ล ไม่ค่อยร่วงแต่พันกันเป็นก้อนได้ง่ายมาก ต้องหวีทุกวันและตัดตามรอบ
ก้อนขนที่พันแน่น
อย่าดึงหรือตัดด้วยกรรไกรปลายแหลม เพราะผิวหมาถูกดึงเข้าไปในก้อนได้และบาดง่ายมาก ให้ค่อย ๆ แยกจากปลายด้วยนิ้ว หรือให้ช่างกรูมจัดการ
ใช้เวลานี้ตรวจตัว
คลำหาก้อน แผล เห็บ และดูว่ามีจุดไหนที่เขาสะดุ้ง การหวีสม่ำเสมอคือการตรวจร่างกายที่ดีที่สุดที่ทำได้เองที่บ้าน
ขนร่วงเป็นหย่อมจนเห็นหนัง หรือผิวแดงและมีกลิ่น ควรให้สัตวแพทย์ตรวจ ไม่ใช่แค่หวีถี่ขึ้น