กะโหลกที่สั้นลงแต่เนื้อเยื่ออ่อนยังเท่าเดิม ทำให้ทางเดินหายใจแคบกว่าปกติ เรียกรวมว่ากลุ่มอาการทางเดินหายใจของสุนัขหน้าสั้น
สัญญาณที่ไม่ควรมองข้าม
หลายคนเข้าใจว่าเสียงกรนและเสียงหายใจดังเป็นเอกลักษณ์น่ารักของพันธุ์ ความจริงคือสัญญาณว่าหายใจลำบาก
- หายใจมีเสียงตลอดแม้ตอนพัก
- หอบง่ายมากแม้เดินสั้น ๆ
- นอนแล้วหยุดหายใจเป็นช่วง
- ลิ้นหรือเหงือกเปลี่ยนเป็นสีม่วงตอนตื่นเต้น
- ทรุดหรือเป็นลมหลังออกกำลัง
เรื่องความร้อน
นี่คือความเสี่ยงที่ใหญ่ที่สุด หมาระบายความร้อนด้วยการหอบ แต่ทางเดินหายใจที่แคบทำให้ทำได้ไม่ดี หมาหน้าสั้นจึงเกิดฮีทสโตรกได้ง่ายกว่าพันธุ์อื่นมาก
- เดินเฉพาะช่วงเช้าตรู่หรือค่ำ
- ห้ามอยู่ในรถหรือที่ร้อนแม้ระยะสั้น
- ระวังเป็นพิเศษในหมาที่น้ำหนักเกิน
การเดินทางโดยเครื่องบิน
หลายสายการบินไม่รับสุนัขพันธุ์หน้าสั้นในห้องเก็บสัมภาระ เพราะมีสถิติการเสียชีวิตสูงกว่าพันธุ์อื่น ควรตรวจสอบล่วงหน้าเสมอ
เรื่องอื่นที่พบร่วม
- ผิวหนังอักเสบในร่องหน้า ต้องเช็ดและทำให้แห้งสม่ำเสมอ
- ปัญหาตา ตาโปนและเสี่ยงต่อแผลกระจกตา
- ฟันเบียดกันเพราะขากรรไกรสั้น
- กระดูกสันหลังผิดรูปในบางพันธุ์
สิ่งที่ช่วยได้มากที่สุด
คุมน้ำหนักให้อยู่ในเกณฑ์ ไขมันรอบคอและอกทำให้ทางเดินหายใจแคบลงไปอีก และใช้สายรัดอกแทนปลอกคอเสมอ
การผ่าตัดขยายทางเดินหายใจช่วยได้มากในหลายเคส ถ้าหมาหายใจมีเสียงตลอดเวลา ควรปรึกษาสัตวแพทย์ว่าเข้าเกณฑ์หรือไม่
