การเห่าเป็นการสื่อสาร ไม่ใช่ความผิด การจะแก้ได้ต้องรู้ก่อนว่าเขากำลังพูดเรื่องอะไร
แยกประเภทก่อน
- เห่าเตือน เห่าเมื่อมีคนผ่านหน้าบ้าน เสียงสั้นและหยุดเมื่อสิ่งเร้าหายไป
- เห่าเพราะเบื่อ เห่าเป็นจังหวะซ้ำ ๆ นาน ๆ มักเห่าตอนอยู่คนเดียว
- เห่าเรียกร้อง เห่าใส่เราตอนอยากได้อะไร แล้วหยุดเมื่อได้
- เห่าเพราะกลัว พร้อมกับถอยหลัง ขนตั้ง หรือหางต่ำ
- เห่าเพราะตื่นเต้น ตอนเห็นสายจูงหรือตอนแขกมา
แก้ตามประเภท
เห่าเตือน ปิดสายตา ใช้ฟิล์มขุ่นหรือม่าน แล้วสอนให้เขามาหาเราเมื่อได้ยินเสียง โดยให้รางวัลทุกครั้ง
เห่าเพราะเบื่อ เพิ่มการออกกำลังและกิจกรรมที่ใช้สมอง ของเล่นให้อาหารตอนเราไม่อยู่ช่วยได้มาก
เห่าเรียกร้อง ไม่ตอบสนองตอนเห่าเด็ดขาด รอจนเงียบสองสามวินาทีแล้วค่อยให้สิ่งที่เขาต้องการ
เห่าเพราะกลัว ห้ามลงโทษ เพราะจะเพิ่มความกลัว ต้องทำงานที่ต้นเหตุแบบค่อยเป็นค่อยไป
สิ่งที่ไม่ควรใช้
ปลอกคอช็อตไฟฟ้าและปลอกคอพ่นสเปรย์ ได้ผลระยะสั้นแต่สร้างความกลัวและมักย้ายปัญหาไปเป็นอย่างอื่น งานวิจัยพบว่าเพิ่มความเสี่ยงต่อปัญหาพฤติกรรมอื่น
การตะโกนใส่ก็ไม่ได้ผล เพราะหมาตีความว่าเราเห่าด้วย
สอนคำว่าเงียบ
รอจังหวะที่เขาหยุดเห่าเองแม้แค่วินาทีเดียว ให้พูดคำสั้น ๆ แล้วให้ขนมทันที ทำซ้ำจนเขาเชื่อมคำกับการหยุด
การเห่าที่เพิ่มขึ้นกะทันหันในหมาสูงวัย อาจเกี่ยวกับการได้ยินที่ลดลง ความเจ็บ หรือภาวะสมองเสื่อม ควรให้สัตวแพทย์ตรวจ