ความเชื่อว่าแมวแก่ต้องกินน้อยลงและกินโปรตีนต่ำลงเป็นเรื่องที่เข้าใจผิดกันมาก แมวสูงวัยหลายตัวดูดซึมได้แย่ลงและกลับต้องการพลังงานมากขึ้น
ตามน้ำหนัก ไม่ใช่ตามอายุ
สิ่งที่ควรใช้ตัดสินคือน้ำหนักและรูปร่างที่ชั่งได้จริง ไม่ใช่ตัวเลขอายุ แมวแก่ที่เริ่มผอมลงต้องได้พลังงานมากขึ้น ไม่ใช่น้อยลง
โปรตีน
แมวสูงวัยที่ไตปกติยังต้องการโปรตีนคุณภาพดีในปริมาณเพียงพอ เพื่อรักษามวลกล้ามเนื้อ การลดโปรตีนโดยไม่มีเหตุทางการแพทย์ทำให้กล้ามเนื้อหายเร็วขึ้น
ส่วนแมวที่มีโรคไตแล้ว การปรับโปรตีนและฟอสฟอรัสควรทำตามที่สัตวแพทย์กำหนดจากค่าเลือดจริง ไม่ใช่เดาเอง
เรื่องความอยากอาหาร
ประสาทรับกลิ่นและรสลดลงตามอายุ อาหารเปียกที่อุ่นเล็กน้อยจึงมักได้ผลดีกว่า และช่วยเรื่องน้ำไปด้วย
ปัญหาช่องปาก
แมวแก่จำนวนมากมีปัญหาฟันและเหงือกที่ทำให้เคี้ยวเจ็บ ถ้าอยู่ ๆ เลือกกินแต่ของนิ่ม ให้ตรวจช่องปากก่อนคิดว่าเป็นเรื่องความชอบ
ปรับที่กินให้ง่ายขึ้น
ยกชามสูงขึ้นเล็กน้อยเพื่อลดการก้มคอ วางในที่ที่ไม่ต้องกระโดดขึ้นไป และให้อยู่ใกล้ที่นอน
แมวสูงวัยควรตรวจเลือดทุก 6 เดือน การปรับอาหารควรอิงผลตรวจ ไม่ใช่อิงอายุอย่างเดียว