อุปกรณ์ผิดแบบทำให้แปรงแล้วไม่ได้ผล และบางชิ้นทำให้แมวเจ็บจนไม่ยอมให้แตะอีกเลย
ที่ควรมี
- หวีซี่โปร่ง สำหรับหาก้อนและสางทีละส่วน
- แปรงขนนุ่ม สำหรับเก็บขนตายและใช้จบงาน
- กรรไกรปลายมน ไว้เล็มเฉพาะจุด ไม่ใช่ตัดทั้งตัว
ที่ต้องระวัง
- แปรงซี่เข็มปลายแหลม ที่ไม่มีหัวกลม ขูดผิวเป็นรอยโดยที่คนแปรงไม่รู้ตัว
- ใบมีดสางขน ที่ตัดขนชั้นในทิ้ง ใช้บ่อยแล้วขนบางลงและขึ้นไม่เท่ากัน
- ปัตตาเลี่ยนของคนที่ร้อนเร็วกว่าที่ออกแบบมาสำหรับสัตว์
วิธีที่แมวยอมกว่า
แปรงตามทางขน ไม่ย้อน จับผิวไว้ตรงโคนก่อนสางก้อนเพื่อไม่ให้ดึงผิวขึ้นมาด้วย และหยุดก่อนที่แมวจะเริ่มหงุดหงิด
ถ้าเห็นรอยแดง สะเก็ด หรือแมวสะดุ้งเวลาแปรงจุดเดิมซ้ำ ๆ ให้หยุดแล้วให้สัตวแพทย์ดูผิวก่อน
เก็บอุปกรณ์ให้สะอาด
ล้างหวีและแปรงอย่างน้อยเดือนละครั้ง ขนและไขมันที่ค้างเป็นแหล่งสะสมเชื้อ
แมวขนสั้นก็ต้องแปรง ไม่ใช่เพราะกันสังกะตัง แต่เพื่อลดขนที่กลืนเข้าไปตอนเลียตัว
