นี่เป็นการตัดสินใจที่ไม่มีคำตอบถูกผิดชัดเจน แต่มีวิธีทำให้ตัดสินใจด้วยข้อมูลแทนความรู้สึกล้วน ๆ
ประเมินเป็นข้อ ๆ
ให้คะแนนแต่ละด้านทุกวันหรือทุกสัปดาห์ แล้วดูแนวโน้ม
- ความเจ็บปวดควบคุมได้ไหม
- กินและดื่มได้เองหรือไม่
- ลุกเดินและขับถ่ายได้เองไหม
- ยังสะอาดและไม่นอนแช่ของเสียใช่ไหม
- ยังมีช่วงเวลาที่ดูมีความสุขไหม
- วันที่ดีมากกว่าวันที่แย่หรือเปล่า
ข้อสุดท้ายสำคัญที่สุด
การนับวันดีกับวันแย่ในปฏิทินทำให้เห็นภาพที่ความทรงจำมักบิดเบือน เพราะเราจำวันที่ดีได้แม่นกว่า
คุยกับสัตวแพทย์ตรง ๆ
ถามว่าอาการนี้ยังมีทางบรรเทาไหม สัตว์กำลังเจ็บอยู่หรือเปล่า และถ้าเลือกไม่รักษาต่อ จะเป็นอย่างไร คำถามเหล่านี้ถามได้และควรถาม
ความเจ็บในสัตว์มักไม่แสดงออกชัดเจน การที่ยังไม่ร้องไม่ได้แปลว่าไม่เจ็บ
เตรียมล่วงหน้า
คุยกันในบ้านก่อนถึงวันนั้น ว่าจะทำที่ไหน ใครจะอยู่ด้วย และจะจัดการอย่างไรหลังจากนั้น การตัดสินใจตอนที่ยังคิดได้ดีกว่าตอนที่กำลังเสียใจ
หลังจากนั้น
ความเศร้าจากการสูญเสียสัตว์เลี้ยงเป็นความเศร้าที่แท้จริง ให้เวลาตัวเองและคนในบ้าน โดยเฉพาะเด็ก ๆ ที่ต้องการคำอธิบายตรงไปตรงมา
เก็บบันทึกการประเมินไว้ วันที่ต้องตัดสินใจ มันจะบอกได้ว่าเราเห็นอะไรมาตลอด ไม่ใช่ตัดสินจากวันเดียว
