การผสมในสายเลือดใกล้กันทำให้ลักษณะที่ต้องการคงที่ขึ้น แต่แลกมาด้วยความเสี่ยงที่สะสมเงียบ ๆ
เกิดอะไรขึ้น
ยีนด้อยที่ก่อโรคมักไม่แสดงอาการเมื่อมีสำเนาเดียว การผสมในสายเลือดเดียวกันเพิ่มโอกาสที่ลูกจะได้สองสำเนาจากทั้งพ่อและแม่
ผลที่พบ
- โรคทางพันธุกรรมโผล่ในครอกที่พ่อแม่ดูแข็งแรงดี
- ภูมิคุ้มกันอ่อนแอลง ป่วยง่ายกว่า
- ครอกเล็กลง ลูกตายในครอกมากขึ้น
- อายุขัยเฉลี่ยสั้นลง
ประเมินก่อนผสม
ดูสายเลือดย้อนหลังอย่างน้อยสี่ถึงห้าชั้น หาชื่อที่ซ้ำกันทั้งฝั่งพ่อและฝั่งแม่ ยิ่งชื่อเดียวกันปรากฏใกล้ต้นสายมากเท่าไหร่ ความเสี่ยงยิ่งสูง
ถ้ามีการตรวจพันธุกรรมสำหรับโรคของพันธุ์นั้น ควรตรวจก่อนทั้งคู่
ทำไมยังมีคนทำ
เพื่อคงลักษณะที่ต้องการให้สม่ำเสมอ ซึ่งได้ผลจริงในระยะสั้น แต่ต้องแลกกับสุขภาพของสายในระยะยาว
ถ้าเป้าหมายคือขายลูกให้เป็นสัตว์เลี้ยงในบ้าน ความเสี่ยงนี้ไม่คุ้มเลย
ทางเลือกที่ดีกว่า
หาคู่ผสมจากสายอื่นที่ผ่านการตรวจสุขภาพ แม้จะควบคุมลักษณะได้ยากกว่าก็ตาม
บันทึกสายเลือดให้ครบทุกครอกตั้งแต่วันแรก การตามย้อนหลังเมื่อพบโรคทำได้ก็ต่อเมื่อมีบันทึก
